|
|
Om de oorzaken van acute of langdurende hoofdpijn helder in beeld te krijgen, moet een klassieke diagnose gesteld worden. Indien er geen structurele oorzaak te vinden is (vb ruimte – innemende processen, ziektes t.h.v. neus/keel/oren,…) wordt het voor de patiënt vaak problematisch. De hoofdpijn wordt dan al snel als psychisch gekenmerkt en meestal geeft men ‘stress’ de schuld. Zonder twijfel speelt de psyche een grote rol bij hoofdpijn, maar de klinische bevinding kan zich ergens anders uiten:
- Een foutieve lichaamshouding kan zorgen voor een voortdurende spanning van bepaalde nekspieren. De aangespannen spieren drukken op bloedvaten en reduceren zo de doorstroming wat kan leiden tot hoofdpijn.
- Circulatie: Soms zijn de veneuze bloedafvoer en de lymfatische afvoer verstoord, wat tot een drukstijging in de schedel leidt. Klachten en pijnen kunnen daarvan het gevolg zijn.
- Gebit: Een beetfout beïnvloedt niet alleen de kauwprestatie, maar kan ook hoofdpijn veroorzaken. Bij het dragen van een beugel worden de tanden en kiezen gedwongen hun correcte positie in te nemen. Hoofdpijn kan daardoor ontstaan.
- Trauma’s: val of stoot op het hoofd, o.a. whiplash, maar ook een ongeval waarbij het heiligbeen of het stuitje bij betrokken is, kan hoofdpijn veroorzaken.
- Inwendige organen: organen kunnen indirect hoofdpijn veroorzaken. Vb. wanneer de ontgiftende werking van de lever en de galblaas onvoldoende is, kunnen gifstoffen de hersenweefsels bereiken.
|
