|
|
Iedereen hoort wel eens in zijn omgeving over huilbaby’s. Een baby die meer dan drie uur per dag huilt, meer dan drie dagen per week en gedurende meer dan drie weken lang, wordt een huilbaby genoemd. Je bent blij dat het jou niet overkomt. Maar als het dan plotseling wèl jouw probleem is, wat dan? De ongevraagde adviezen vliegen je om de oren. De één zegt:”Laat maar huilen, dan zijn ze er het snelste overheen.” De ander zegt: “Het is een medisch probleem, dus maak er werk van.”Als je dan iedere wijze raad opgevolgd hebt en je kind blijft ontroostbaar en ook de huisarts of kinderarts weet niets afwijkends te vinden, dan moet je er mee leren te leven zegt men. Daar gaat je nachtrust en je humeur en je staat alleen met je angst over jouw kind. Natuurlijk begin je altijd bij jouw huisarts, want het kind kan natuurlijk iets fysieks mankeren. Wordt daar niets gevonden, dan zoek je verder via de weg van voedselintoleranties en allergieën, je probeert andere soorten voeding en andere slaappatronen. En als dat allemaal niet helpt zit je met de handen in het haar.
De geboorte van een kind is een blijde gebeurtenis. Soms is de bevalling echter traumatisch zowel voor moeder als kind en verloopt het niet altijd even vlekkeloos. De invloed van de geboorte op de schedel, blokkades in de nek en wervelkolom, maar ook het onvolledig op gang komen van het darmsysteem kunnen ervoor zorgen dat de baby zich niet prettig voelt. De baby zit niet lekker in zijn vel en zal daardoor veel huilen. De osteopaat probeert, door deze plaatsen te behandelen, de beweeglijkheid van de weefsels te verbeteren waardoor het zenuwstelsel minder geprikkeld wordt en het darmsysteem zich beter kan ontwikkelen. Hierdoor zal het kind gemakkelijker tot rust komen. |
|||
